بخش ۱۸ - فی معانی القاضی الجاهل الظالم سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، حکایت از یک درویش است که به قاضی مراجعه می‌کند و از شحنه‌ای شکایت می‌کند که ناگهان او را با تیر زده است. قاضی که از این رفتار شحنه خشمگین است، به او می‌گوید که اگر شحنه را به حال خود بگذاری، ممکن است او همچنان باعث دردسر شود. درویش می‌پذیرد که حکمش را قبول کند و با قاضی درباره‌ی خشم شحنه و وضعیت خود صحبت می‌کند. در نهایت شاعر به قاضیان هرزه و بی‌اعتنا به حقوق مردم اشاره می‌کند و از آن‌ها می‌خواهد که به درد و نیاز مردم گوش دهند.