نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۴۹ - فی صفة‌السّعد والنّحس من‌الکواکب السبعة سنایی

سنایی غزنوی / الباب التاسع فیالحکمة والامثال و مثالب شعراء‌المدّعین ومذّمة‌الاطباء والمنجّمین / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

دو ازین هفتگانه نحس نهند

در همه وقتها بَد و تبهند

دو ازو در نهاد مسعودند

فاعل خیر و منبع جودند

دو از این معتدل به خیر و به شر

متوسّط به حال یکدیگر

شمس خود کدخدای گردونست

نیرّست از کواکبان چونست

همه زین قبهٔ بلند چو دُرج

درشو و آی این دوازده برج

نظر سعد راه تسدیس است

وآن دگر نحس راه و تسلیس است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به توضیح هفت سیاره درنجوم قدیم می‌پردازد. از این هفت سیاره، دو سیاره نحس (بد) هستند که در هر زمان آثار منفی دارند. دو سیاره دیگر به ویژگی‌های مثبت و خیر اشاره دارند و منابع برکت محسوب می‌شوند. دو سیاره دیگر خاصیت متعادل دارند و هم خوب و هم بد هستند. شمس یا خورشید به عنوان رهبری در آسمان معرفی شده و سایر سیارات به مانند ستاره‌های کوچکی در کنار او قرار دارند. همچنین اشاره شده که به نظر سعد (سعید) راهی به سمت خوشبختی و تسلیس (بد) است.