بخش ۵۱ - در صفت بروج دوازده‌گانه سنایی
سنایی غزنوی / الباب التاسع فیالحکمة والامثال و مثالب شعراء‌المدّعین ومذّمة‌الاطباء والمنجّمین / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
حمل و ثور و پیکر جوزا
سرطان و اسد دلیل بقا
خوشهٔ خاک و کفّهٔ میزان
عقرب مائی و زنار کمان
جدی خاکی و دلو و حوت بهم
از هوا و ز آب داده رقم
برّه و شیر ناریست و کمان
گاو و خوشه و بز ز خاک گران
باز دو پیکر و ترازو و دول
از هوا یافت بهره بیش ممول
هست خرچنگ و گزدم و ماهی
که بر آبستشان شهنشاهی
حمل و عقربست از این تاریخ
که شدستند خانهٔ مریخ
ثور و میزان ز زهره دارد بهر
زهره چون شاه و ثور و میزان شهر
پس از این هست خوشه و جوزا
کز عطارد گرفته‌اند بها
سرطان خانهٔ قمر گویند
شمس را جز اسد کجا جویند
قوس و حوتست خانهٔ هرمزد
جدی و دلو از زحل بجوید مزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن درباره شکل‌گیری و ویژگی‌های دوازده برج آسمانی (طالع‌بینی) و ارتباط آن‌ها با سیارات مختلف است. هر برج به یکی از سیارات نسبت داده شده و ویژگی‌هایی مانند زمین، آب یا آتش بودن را دارد. حمل و ثور و غیره به ترتیب نمایانگر نشانه‌های مختلف زودیاک هستند و هر کدام در جایی خاص از آسمان متعلق به سیاره‌ای خاص هستند. در نهایت، متن به نقش سیارات در ایجاد ویژگی‌های شخصیتی و سرنوشت انسان‌ها اشاره دارد.