بخش ۲۷ - حکایت سنایی
سنایی غزنوی / طریق التحقیق / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
اندر آن دم که مبدع اشیا
کرد نقش وجود را پیدا
قدسیان چشم بر تو بگشادند
حال را در تردد افتادند
یوسفی دیده‌اند زیبا روی
شاهدی دیده‌اند نیکوخوی
از عدم آمده به شهر وجود
کرده منزل به طالع مسعود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به آفرینش جهان و موجودات اشاره می‌کند. وقتی خداوند اشیا را خلق کرد، نمای وجود پیدا شد و فرشتگان به تماشای آن پرداختند. آنها با چهره‌های زیبا و نیکو به نوعی مانند یوسف زیبا روی، از عدم به عالم وجود آمده و در مکان و زمان خاصی قرار گرفتند که نشانه لطف و سرنوشت خوب است.