نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۵۶ - فصل فی البلا سنایی

سنایی غزنوی / طریق التحقیق / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

عاشقان را غذا بلا باشد

عاشقی بی بلا کجا باشد

لقمه از سفرهٔ بلا خوردند

می‌زمیخانهٔ رضا خوردند

هرکه را در جهان بلا دادند

اولش شربت رضا دادند

نزد آن کس‌که در ره آمد مرد

رنج و راحت یکیست و دارو و درد

رهروان از بلا نپرهیزند

چون بلا رخ نمود نگریزند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عشق و سختی‌های آن اشاره دارد. در آن گفته شده که عاشقان باید با بلا و مشکلات روبرو شوند، زیرا عاشقی حقیقی بدون چالش ممکن نیست. آن‌ها از رنج‌ها و سختی‌ها، در نهایت به لذت و شادی می‌رسند و باید در برابر مشکلات ایستادگی کنند. شاعر به این نکته تأکید می‌کند که زندگی و سختی‌ها بخشی از مسیر عشق هستند و عاشق واقعی از آن‌ها نمی‌گریزد.