شمارهٔ ۳۶۸ سیف فرغانی
سیف فرغانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
چو روی تو گل رنگین ندیدم
ترا چون گل وفا آیین ندیدم
من اندر مرکز رخسار خوبان
چو خالت نقطه مشکین ندیدم
ندیدم چون تو کس یا کس چو تو نیست
ز مشغولی بمه پروین ندیدم
چو تو ای بت رخت را سجده کرده
بت سنگین دل سیمین ندیدم
برآرم نعره عشقت چو فرهاد
که چون تو خسرو شیرین ندیدم
چو تو در روم نبود دلستانی
نه اندر چین ولی من چین ندیدم
بسوی سیف فرغانی نظر کن
که چون او عاشق مسکین ندیدم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر توصیف عاشقانه‌ای دارد که شاعر در آن به زیبایی و وفاداری معشوق خود می‌پردازد. او تأکید می‌کند که هیچ‌کس و هیچ‌چیز به زیبایی محبوبش نیست و در مقایسه با او، سایر زیبایی‌ها رنگ می‌بازند. شاعر احساس می‌کند که عشق او مانند داستان‌های عاشقانه‌ی مشهور است و در هیچ جای دنیا، دلبرانی به زیبایی معشوق او وجود ندارد. در نهایت، او از دیگران می‌خواهد تا به عشق او توجه کنند و اشاره می‌کند که خود را مانند فرهاد، عاشق و مجنون وار می‌بیند.