نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۰۹ سیف فرغانی

سیف فرغانی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

ای گشته نهان از من پیدات همی جویم

جای تو نمیدانم هرجات همی جویم

برمن چوشوی پیدا من درتو شوم پنهان

از من چوشوی پنهان پیدات همی جویم

اندر سر هر مویی از تو طلبم رویی

هرچند نیم زیبا زیباست همی جویم

چون تو بدلی نزدیک ازچه زتو من دورم

هر جا که رود این دل آنجات همی جویم

زآن پای تو می بوسم کآنجاست سر زلفت

یعنی سرزلفت را در پات همی جویم

هرچند تو پیدایی چون روز مرا در دل

من شمع بدست دل شبهات همی جویم

با دینی و با عقبی وصل تو نیابد سیف

دل ازهمه برکندم یکتات همی جویم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به جستجوی محبوب خود می‌پردازد و درباره احساس دلتنگی و عشقش سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که هرجا برود، همیشه در جستجوی حضور محبوب است و نمی‌تواند او را پیدا کند. شاعر از پنهان بودن محبوبش و عاشقانه‌هایش می‌گوید و حتی به زیبایی‌های او در جزئیات اشاره می‌کند. در پایان، شاعر ابراز می‌کند که با تمام مشکلات و فاصله‌ها، دلش تنها به محبوبش تعلق دارد و همواره او را می‌جوید.