بخش ۹ - المنشأ شیخ محمود شبستری
شیخ محمود شبستری / فصل سوم / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
قول تشبیه اولاً ز یهود
خاست، پس رافضی بر آن افزود
کفر و ظلمت مگر بشد پیدا
در میان یهودی و ترسا
کین خدا را چو خلق میخواند
وان دگر خلق را خدا داند
رافضی ربط دین ما بگسیخت
با یهود و تناسخی آمیخت
پس کرامی پدید شد زین راه
اندر ایام ابن عبداللّه
گشت مشهور اندر آن ایام
شبهههای محمد بن کرام
شید و سالوسها نمود که تا
کرد مشهور وجههای خطا
ذات گوید محل اعراض است
جمله افعال بهر اغراض است
شبهۀ حشوی است شبهۀ او
روزاول طلب جواب نکو
بلک از آنجا که راه بیهوشی است
ابلهان را جواب خاموشی است
رهروانی که قدر دین دانند
«ربنا لاتزغ» بسی خوانند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به نقد برخی از افکار و عقاید مذهبی میپردازد. شاعر ابتدا به تشبیههایی که یهودیان و رافضیان (شیعه) نسبت به خداوند دارند اشاره میکند و سپس به تضادهای بین این دو گروه میپردازد. او پوچی و کفر در برخی از اعتقادات را به تصویر میکشد و میگوید که رافضیها (شیعهها) دین خود را با یهودیها و نظریه تناسخ آمیختهاند. همچنین به ظهور افکار محمد بن کرام و شبهات او اشاره میکند که به تدریج در میان مردم رواج پیدا کردهاند. در نهایت، شاعر از افرادی که به عمق دین واقف هستند میخواهد که از خداوند هدایت طلب کنند و از انحراف دوری کنند.