نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۳ - حق الیقین شیخ محمود شبستری

شیخ محمود شبستری / فصل پنجم / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

مرکز روح عالم اعلاست

و آن منزّه ز شیب وز بالاست

بی تناهی و حصر و بی محل است

زانکه نور خدای لم یزل است

از اشارات حسی است بری

مترقی به قوت نظری

ای منزه ز اَیْن و هیأت و لون

نشنیدی که «انتم الاعلون»

تو مبرا ز مرکز خاکی

فیض انوار عالم پاکی

عرش و کرسی، کمینه پایۀ تست

نور خورشید و مه ز سایۀ تست

چرخ اعظم، ستانۀ پایت

هر دو عالم مسخر رایت

باش تا ز آفتاب نور جلال

درنشینی به اوج ژاله مثال

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تمجید و توصیف مقام رفیع خداوند می‌پردازد و به منزه بودن او از تمامی ویژگی‌های مادی اشاره می‌کند. خداوند نه تنها از شیب و فراز دور است بلکه بی‌نهایت و نامحدود است و نور خداوند جاودانه و ثابت است. او از محسوسات جداست و از توانایی‌های نظری بهره‌مند است. شعر به عرش و کرسی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که همه چیز تحت سلطه اوست. در نهایت، اشاره به نور جلال و بازگشت به مقام بلند روحانی دارد.