نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱ - الفصل الثّامن فی فواید طاعته تعالی شیخ محمود شبستری

شیخ محمود شبستری / فصل هشتم / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

امر فرمود ایزد رحمان

همۀ خلق را ز انس و ز جان

به عبادت که خاصۀ ممکن

زانکه آمد و «ماخلقت الجّن»

تا عبادت بسوی ذکر بَرَد

ذکر آنگه بسوی فکر بَرَد

خیزد از فکر شعلۀ عرفان

پس ببیند ورا به عین عیان

معرفت را محبت است اثر

آن شجر وین بر او بود چو ثمر

عشق برگیرد از میانه دوئی

بنماند دگر منی و توئی

چون توان گفت بعد از آن چه شود

گو بدانید یک جهان چه شود

بنده چون بندگی بکار آرد

بندگی خواجگیش بار آرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به فرمان خداوند رحمان اشاره دارد که تمامی مخلوقات را به عبادت دعوت می‌کند. هدف از خلقت انسان و جن، عبادت و یادآوری خداوند است که این یادآوری به تفکر و درک عمیق‌تری از وجود می‌انجامد. این فرآیند منجر به شناختی می‌شود که اثر عشق و محبت را به همراه دارد و به پیوستگی و یگانگی بین انسان‌ها کمک می‌کند. در نهایت، وقتی بنده‌ای بندگی کند، این بندگی موجب قرب او به خداوند می‌شود.