شمارهٔ ۷ - وقتی در مجلس یکی از سلاطین او را فرودست جمعی نشانده‌اند امیر شاهی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تقدیر و جایگاه خاص فردی در میان مردم اشاره دارد. شاعر می‌گوید که در طول هزار سال، کسی چون او با این همه هنر و استعداد وجود نداشته است. اگرچه ممکن است به دست دیگران نادیده گرفته شود، اما او به خوبی می‌داند که در میان جمعیت، همچون مرواریدی در دریا، ارزش و موقعیتش به وضوح قابل مشاهده است، حتی اگر برخی دیگر فقط زباله‌ها را ببینند.