شمارهٔ ۲ امیر شاهی
امیر شاهی سبزواری / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
دندان و لب تو هر دو با هم
دارند همیشه عیش پنهان
من بعد کمین کنم لبت را
باشد که بگیرمش به دندان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت لب و دندان اشاره می‌کند و از هم‌نشینی این دو عنصر به عنوان نمادی از لذت و شادی صحبت می‌کند. او در نهایت می‌گوید که به دنبال فرصتی است تا لب محبوبش را به دندان بگزد و از این طریق لحظه‌ای شاد را تجربه کند.