دوبیتی شمارهٔ ۱۳۹ شاه نعمتالله ولی
شاه نعمتالله ولی / دوبیتیها / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
عاقلی کی به عاشقان ماند
آن سرگل کجا نهان ماند
هندوئی کی بود چو ترک خوشی
این چنین کی به آنچنان ماند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به مقایسه و تضاد میان عقل و عشق میپردازد. او میپرسد که آیا عاقل میتواند مانند عاشق بماند و حکایت از این دارد که عشق و حالتی که عاشقان تجربه میکنند، چیزی خاص و منحصر به فرد است. همچنین به زیباییهای خاصی اشاره میکند که در فرهنگهای مختلف وجود دارد و نشان میدهد که عشق و زیبایی نمیتوانند در یک قالب یا شکل خاص محصور شوند. در واقع، این ابیات به عمق و پیچیدگی تجربههای عاطفی انسانی اشاره دارند.