نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

دوبیتی شمارهٔ ۱۴۳ شاه نعمت‌الله ولی

شاه نعمت‌الله ولی / دوبیتی‌ها / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

بنده آخر کجا خدا گردد

ور خدائیست چون خدا گردد

بنده هرگز خدا شود نشود

لیکن از خویشتن فنا گردد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به معنای این است که انسان هرگز نمی‌تواند به مقام خداوند برسد و خدا نشود. اما می‌تواند با فنا شدن از خود و خودخواهی، به حقیقت وجودی خود نزدیک‌تر شود و به درک خداوند نائل گردد. در واقع، انسان باید از خود عبور کند تا به خداوند نزدیک شود.