دوبیتی شمارهٔ ۲۵۱ شاه نعمتالله ولی
رایت اللّه فی عینی بعینه
و عینی عینه فانظر بعینه
حبیبی عند غیر غیر عینی
و عندی عینه من حیث عینه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به توصیف عشق و وابستگی عمیق خود به معشوق میپردازد. او میگوید که در نگاه محبوب، خودش را به وضوح میبیند و از نظر او، محبوبش تنها یک چشمی است که او را میبیند. این ابراز احساسات نشاندهندهٔ عشق و نزدیکی عاطفی عمیق بین دو نفر است.