دوبیتی شمارهٔ ۲۵۲ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مفهوم مرگ و بقای حقیقی اشاره دارد. شاعر می‌گوید اگر انسان از خود بمیرد و به خواسته‌ها و تمایلات دنیوی خود پشت کند، به جاودانگی و بقا می‌رسد. همچنین، اشاره می‌کند که کسی که واقعا بمیرد (از حیث خودخواهی)، دیگر نیازی به مرگ نخواهد داشت. در واقع، این مرگ نمادین باعث رسیدن به عمق وجود و زندگی واقعی می‌شود.