نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲ شاه نعمت‌الله ولی

شاه نعمت‌الله ولی / قصاید / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

جام گیتی نما علی ولی

معنی انبیا علی ولی

در ولایت ولی والا قدر

سرور اولیا علی ولی

ابن عم رسول و دامادش

هست سر خدا علی ولی

به سنان و سه نان گرفته همه

مُلکت دو سرا علی ولی

مخزن گنج کنت کنزاً اوست

محرم کبریا علی ولی

حضرت مصطفی رسول خدا

خدمت مرتضی علی ولی

هر که در عشق او شود کشته

دهدش خونبها علی ولی

کی گدا از درش رود محروم

چون بود پادشاه علی ولی

هر کسی را امام و راهبریست

رهبر جان ما علی ولی

گر نهی سر به پای فرزندش

دست گیرد تو را علی ولی

نور چشم محققان جهان

دیدهٔ بی عطا علی ولی

غم نباشد ز خویش و بیگانه

گر بود آشنا علی ولی

مس قلب ار بری به حضرت او

کندش کیمیا علی ولی

نعمت الله فقیر حضرت اوست

شاه ملک غنا علی ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن در وصف و عظمت علی (علیه‌السلام) به عنوان ولی الله و رهبر اولیا و انبیا سروده شده است. شاعری به ویژگی‌های برجسته او اشاره می‌کند و بر مقام او به عنوان داماد پیامبر و پسر عمش تأکید می‌کند. علی (ع) به عنوان منبع حکمت و شناخت در عالم معرفی شده و عشق به او به عنوان راهی برای رستگاری و هدایت ذکر شده است. همچنین، او را به عنوان پادشاه و امامی که هر کس در درگاهش باشد محروم نخواهد ماند، توصیف می‌کند. در نهایت، مقام او به عنوان منبع نعمت و ثروت نیز بیان شده است.