غزل شمارهٔ ۱۱۵۹ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساس آزادی و بی‌نیازی از دنیای مادی است. شاعر می‌گوید که تنها چیزی که برایش اهمیت دارد، یاری و عشق است و به جز این‌ها هیچ چیز دیگری نمی‌خواهد. او به میخواری و سرمستی اشاره می‌کند و از درد دل و زاری‌های عاطفی سخن می‌گوید. در نهایت، او عشق و یاری را با دیگر یارانش اهمیت می‌دهد و به درویشی و آرامش درونی معرفی می‌کند.