غزل شمارهٔ ۱۱۶۴ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و محبت به معشوق است. شاعر از وابستگی و احساس عمیق خود نسبت به معشوق صحبت می‌کند و بیان می‌کند که در تمام دقایق زندگی‌اش تنها به یاد اوست. او حتی در لحظات سخت و دشوار نیز با عشق به معشوق خود زندگی می‌کند و این عشق به او حیات و طراوت می‌بخشد. همچنین، شاعر به حالت مستی و دیوانگی عاشقانه اشاره می‌کند و از زنده بودن خود به خاطر این عشق یاد می‌کند. در نهایت، او به همراهی و نزدیکی با معشوق اشاره دارد که برایش مهم و عزیز است.