غزل شمارهٔ ۱۲۹۴ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر در مورد عشق و احساسات عمیق عاشقانه است. شاعر از محبوب می‌خواهد تا حال او را از نرگس مست و راز دلش را از سنبل جانانه بپرسد. او تأکید می‌کند که در صومعه‌ها نمی‌توان به حضور محبوب دست یافت و باید او را از در میخانه طلب کرد. شاعر همچنین اشاره می‌کند که چیزهایی که در عالم مشاهده نکرده‌ایم، می‌توانیم از یک نظر عاشق به دست آوریم. او در دل خود گنجی از غم عشق دارد و اگر کسی به دنبالش است، باید در دل ویرانه او جستجو کند. در نهایت، شاعر به اهمیت عشق و درد دل سوخته اشاره می‌کند و از محبوب می‌خواهد که به او توجه کند و در دلش جایی داشته باشد.