غزل شمارهٔ ۱۲۹۸ شاه نعمتالله ولی
شاه نعمتالله ولی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
با همه این سخن توان گفتن
دُر معنی چنین توان سفتن
گر مجالی شود به دیده و سر
خاک درگاه او توان رفتن
بر در می فروش ای رندان
عاشقانه خوشی توان خفتن
هر چه سلطان عشق فرماید
کی تواند کسی چنان گفتن
سید از حق چو این سخن گوید
نتوان آن حدیث بنهفتتن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به بیان احساسات عمیق عاشقانه و فناپذیری در عشق میپردازد. او از قدرت گفتن و بیان معانی و احساسات صحبت میکند و به اهمیت عبور از خود و خاکساری در برابر عشق اشاره دارد. همچنین، به عشق به عنوان یک تجربه عمیق و فراتر از کلام اشاره میکند و میگوید هیچکس نمیتواند به طور کامل آنچه را که در دل عاشق است، بیان کند. در نهایت، اشاره به سخن سید از حق نشاندهنده عمق و اهمیت این مفاهیم است.