غزل شمارهٔ ۱۳۳۸ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از خواننده می‌خواهد که در خلوت خود به دنیای درون خود بروید و عاشقانه زندگی کند. او عشق را به عنوان حقیقتی می‌نگرد که باید شناخته و تجربه شود. شاعر به لذت‌های دنیوی و عوالم عرفانی اشاره می‌کند و از خواننده می‌خواهد که عقل را رها کرده و به عشق و مستی دل بسپارد. همچنین او به نور و حقیقت الهی اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که با پیروی از عشق، می‌توان به روشنایی و یقین دست یافت. در نهایت، از همراهی با رندهای عالم و نوشیدن از شراب عشق دعوت می‌کند.