غزل شمارهٔ ۱۳۸۴ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
عشق او شمع خوشی افروخته
جان من پروانهٔ پر سوخته
عشقبازی کار آتش بازی است
او چنین کاری مرا آموخته
چشم بندی بین که نور چشم من
رو گشوده دیده‌ام را دوخته
سود من بنگر که سودا کرده‌ام
می خریده زاهدی بفروخته
نعمت او نعمت‌اللّه من است
دل چنین خوش نعمتی اندوخته
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به عشق خود اشاره می‌کند که همچون شمعی روشنایی و شادی به او هدیه داده است. او خود را به پروانه‌ای تشبیه می‌کند که در آتش عشق می‌سوزد. شاعر با بیان اینکه عشق مشغولیتی مانند آتش بازی است، می‌گوید که این هنر را از معشوق آموخته است. در ادامه، او به زیبایی معشوق اشاره می‌کند که چشمانش را خیره کرده و دلش را با نعمت عشق پر کرده است. به طور کلی، شعر توصیف‌گر احساسات عمیق شاعر نسبت به عشق و زیبایی معشوق است.