غزل شمارهٔ ۱۳۹۲ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر حالاتی از عشق و شور و شعف در دل عاشقان است. شاعر می‌گوید که دل او همیشه همراه بیدلان و در کنج جان نشسته است. او از رندی و حیات جاویدان سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که عشق بر تخت دل او نشسته و این حالت را مانند سلطنتی می‌بیند. شاعر به خوشحالی جانش در هوای محبوبش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که عاشق باید همیشه در جست‌وجوی معشوق خود باشد، چرا که عشق همواره با عاشقان است. در نهایت، شاعر از وضعیتی سخن می‌گوید که رندی در جستجوی نعمت و عشق است، در حالی که از بی‌خانمانی خود رنج می‌برد.