غزل شمارهٔ ۱۳۹۵ شاه نعمتالله ولی
شاه نعمتالله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
آفتابی تافته بر آینه
می نماید روی او هر آینه
روشنست آئینهٔ گیتی نما
حسن او پیدا شده در آینه
عشق در دورست از آن دوران او
دائماً باشد مدور آینه
آینه چون می نماید حسن او
مظهر ما او و مظهر آینه
دلبر سید بود آئینه ای
خود که دیده عین دلبر آینه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و جلوهگری آینه اشاره دارد و نشان میدهد که آینه چگونه تصویر زیبایی را که به آن مینگرد منعکس میکند. آینه به نوعی مظهر عشق و زیبایی است و هر زمان که به آن نگاه میشود، حس و حال دلبرانهای را منتقل میکند. در اینجا آینه نه تنها نمایانگر زیبایی است، بلکه خود نیز به نوعی نمودار عشق و دلبرانه به حساب میآید.