غزل شمارهٔ ۱۵۱۰ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
تخم نیک و بدی که می کاری
هر چه کاری بدان که برداری
بار یاری اگر کنی ای یار
شاید ار تخم دوستی کاری
از بدی هیچ سود نتوان یافت
خود زیان نیست در نکوکاری
دل میازار و دل به دست آور
گوش کن این نصیحت از یاری
دل تو هیچکس نیازارد
گر دل هیچکس نیازاری
ما چنین مست و تو چنان مخمور
در چه اندیشه ای چه پنداری
نعمت الله برای دل بردن
سر برآورده است عیاری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر این مفهوم است که هر انسانی در زندگی خود نتایج اعمالش را برداشت می‌کند. اگر در زندگی خیر و نیکی کار کرده باشی، آن را بازخواهی یافت. انجام کارهای خوب و دوستی با دیگران باعث جلب محبت و احترام می‌شود. این شعر همچنین به اهمیت نرساندن آزار به دل دیگران و درک ارزش دوستی و محبت اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر به نوعی یادآور می‌شود که انسان‌ها باید از نعمت‌ها و دوستی‌های زندگی بهره‌برداری کنند و از افکار منفی دوری کنند.