غزل شمارهٔ ۱۵۱۳ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر نگران اتلاف عمر به دلیل بیکاری و بی‌تحرکی است. او از خواننده می‌خواهد که به کارهای نیک بیندیشد و از افکار منفی دوری کند. شاعر تأکید می‌کند که عمر و لحظات زندگی بی‌نهایت ارزشمند هستند و باید از آن‌ها به‌خوبی استفاده شود. در نهایت، او به اهمیت عشق و بندگی الله اشاره می‌کند و یادآوری می‌کند که در زندگی باید تلاش کرد و فعال بود تا به حقیقت و بیداری دست یابیم.