غزل شمارهٔ ۱۵۲۶ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان وحدت وجود و یکتایی خداوند می‌پردازد. شاعر تاکید می‌کند که در دو جهان، جز یک حقیقت وجود ندارد و وجود واحد هیچ شکی در آن نیست. او می‌گوید که تصور دوگانگی در ذهن انسان ناشی از وهم و خیالات است. در واقع، ذات خداوند بدون اختلاف است و صفات او نیز یگانه‌اند. همچنین، شاعر با تشبیه به دریا و حباب، به این نکته اشاره می‌کند که فارغ از ظواهر، همه چیز به یک وجود برمی‌گردد. در نهایت، او به عشق و سرمستی ناشی از آن اشاره می‌کند و به مقام سیدی در این راه اشاره می‌کند.