غزل شمارهٔ ۱۹۴ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف منزلی می‌پردازد که مملو از صفا و صداقت است و مکان خاصی برای اهل نظر و معرفت به شمار می‌رود. او به سایه آزادگان اشاره می‌کند که بر سر کوی مغان قرار دارد و مکانی برای صوفیان و عاشقان به حساب می‌آید. شاعر دعوت می‌کند که در حرم عشق و میکده عاشقان، حضوری گرم داشته باشیم. همچنین او به زیبایی و رقص ماهی که در آسمان ظاهر شده، اشاره می‌کند و ابراز می‌دارد که دل و جان او برای او به پرواز در آمده است. در نهایت، شاعر به فردی اشاره می‌کند که چشمانش در جستجوی زیبایی واقعی است و کسانی که چون سید از آن زیبایی غافلند، در حقیقت نابینا هستند.