غزل شمارهٔ ۲۲۸ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف جایگاه عشق و جان انسان می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که تن انسان مانند تخت پادشاهی است و جان مانند امیری است که عشق، پادشاه عادل آن است. عقل نیز به عنوان وزیر این شاه عشق عمل می‌کند. بلبل، به عشق گل ناله می‌زند و در باغ زندگی، گل‌های بی‌نظیر را می‌بیند. شاعر همچنین به اهمیت شناخت سلطان و درویش اشاره می‌کند و می‌گوید که تنها کسانی که به عشق حق تعالی آگاهند، می‌توانند حقیقت را دریابند. در نهایت، او به زیبایی و نور جمال ساقی اشاره می‌کند و از نعمت‌های الهی سخن می‌گوید که بسیار دلپذیرند.