غزل شمارهٔ ۴۵۷ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
فانی تمام خدمت اوست
باقی به بقای حضرت اوست
از رحمت اوست جمله عالم
او غرقهٔ بحر رحمت اوست
نعمت چه کند چو نعمت‌اللّه
پروردهٔ ناز و نعمت اوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر این است که تمام خدمات و نعمات زندگی از خداوند است و هر چیزی که در عالم وجود دارد، دلیلی بر رحمت اوست. انسان‌ها و تمام چیزها در حقیقت تحت تاثیر و لطف خداوند قرار دارند و نعمت‌ها از او به وجود می‌آیند. به عبارت دیگر، هر گونه آسایش و خوشی در زندگی ناشی از رحمت و رحمت الهی است.