غزل شمارهٔ ۶۱۹ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
ما انا الحق از فنا خواهیم زد
خیمه در دار بقا خواهیم زد
پای کوبان جان خود خواهیم باخت
دستی از صدق و صفا خواهیم زد
در خرابات مغان خواهیم رفت
عاشقان را الصلا خواهیم زد
الوداع زاهدی خواهیم کرد
جام پر می یک دوتا خواهیم زد
گر بلائی بر دل ما بگذرد
مقبلانه مرحبا خواهیم زد
خویش را بیگانه وش خواهیم ساخت
این نفس با آشنا خواهیم زد
همچو سید در جهان بی خودی
دم ز توحید خدا خواهیم زد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به تمایل به رهایی از دنیا و پیوستن به عالم بقا اشاره دارد. شاعر با اشتیاق به «فنا» و گذراندن لحظات در خرابات، عشق و صفا را می‌سراید. او می‌خواهد از زهد و عزلت فاصله بگیرد و به جشن و شادی بپردازد. در نهایت، شاعر از بی‌خودی و توحید سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که در جستجوی حقیقت و وصل به خدا است.