غزل شمارهٔ ۷۸۱ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره مقربان و درباریان شاه صحبت می‌کند. آنها از لحاظ ظاهری از سیاه و سفید فارغ هستند و مقام و مرتبه‌ای ویژه دارند. این افراد در بین پادشاهان و در سلطنت خود جایگاه بلندی دارند. هرچند سختی‌ها و بلاها را تجربه کرده‌اند، اما از دنیا و مشکلات آن عبور کرده‌اند. آنها نمادهایی از پاکی، بی‌گناهی و آزادگی هستند و از طاعت و گناه رها و آسوده‌اند. در نهایت، آنها به خاطر ذات الهی، نه چیزی به خود افزوده و نه چیزی از دست می‌دهند.