غزل شمارهٔ ۸۱۸ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به توصیف زیبایی و نشانه‌های وجود خداوند می‌پردازد. شاعر از ما می‌خواهد که نگاه عمیق‌تری به زندگی و عالم داشته باشیم و در آن، نشانه‌های الهی را ببینیم. او به ما می‌گوید که عشق و مستی در میخانه‌ی وجود، ما را به درک عمیق‌تری از حقیقت می‌رساند. هر چیزی که می‌بینیم، تجلی اسمای خداست و باید با دل و دیده‌ای بینا به آن‌ها توجه کنیم. شاعر به عاشقان و عارفان دعوت می‌کند که به درون خود نظر کنند و گنج‌های معنوی را بیابند.