غزل شمارهٔ ۸۱۷ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
یک نظر در چشم مست ما نگر
یک حقیقت در همه اشیا نگر
ما ز دریائیم و دریا عین ما
گر نظر داری درین دریا نگر
یار تنها با تو می گویم بدان
گر خبرداری درین تنها نگر
هر چه آید در نظر ای نور چشم
حضرت یکتای بی همتا نگر
عشق را جائی معین هست نیست
جای آن بی جای ما هر جا نگر
عالمی از نور او روشن شده
آفتابی در همه پیدا نگر
نعمت الله میر سرمستان بود
ذوق اگر داری بیا ما را نگر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زیبایی‌های عشق و حقیقت می‌پردازد. شاعر از لذت نگریستن به زیبایی‌ها و درک عمیق حقیقت‌ها صحبت می‌کند. او به ارتباط عمیق با معشوق و روح عشق اشاره می‌کند و از این می‌گوید که عشق در هیچ مکان خاصی محدود نیست و می‌تواند در هر جا وجود داشته باشد. همچنین، جهان را نورانی از وجود خداوند می‌بیند و دعوت به لذت بردن از این زیبایی‌ها می‌کند. در کل، شعر تأکید دارد بر اهمیت نگاه عمیق و آگاهی به زیبایی‌های درون و بیرون.