غزل شمارهٔ ۸۲۱ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به زیبایی و کمال وجود محبوب توجه می‌کند و از شنونده می‌خواهد که به آن جمال بی‌نظیر بنگرد. او به تأمل در دنیای اطراف و جلوه‌های زیبایی اشاره می‌کند و می‌گوید که برای رسیدن به عشق واقعی باید از شوق و تمایلات گذشت. در عین حال، به می و مستی نیز اشاره دارد که نماد آزادی و رهایی از قید و بندهاست. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که اگر به نعمت‌های الهی دست یابیم، باید به حال و ذوق آن بزرگوار توجه کنیم.