غزل شمارهٔ ۸۲۶ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
هرچه می بینی به او می نگر
صورت و معنیش نیکو می نگر
روشن است آئینهٔ گیتی نما
رو به او آور در او رو می نگر
خوش حبابی پر کن از آب حیات
دو یکی می بین و یک دو می نگر
در محیط ماورا با ما نشین
آبروی ما به هر سو می نگر
هر خیالی که آری در نظر
نقش او می بند و در او می نگر
رشتهٔ یک توست عالم سر به سر
دو مبین این رشته ، یک تو می نگر
گر بیابی سیدی یا بنده ای
با تو گفتم هر یکی چو می نگر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به موضوع توجه و نگریستن به خداوند و وجود او می‌پردازد. شاعر می‌گوید که هر چیزی را که می‌بینی، باید از دریچه و چشم خدایی به آن نگاه کنی. او تأکید می‌کند که دنیا همچون آیینه‌ای است که انعکاس خدا را نشان می‌دهد. همچنین، اشاره به اینکه همه چیز در عالم به یک حقیقت واحد منتهی می‌شود و هر تصوری که در ذهن داری، باید به او مرتبط باشد. در نهایت، به ما یادآوری می‌کند که در ارتباط با دیگران نیز، باید به خداوند و حضور او در آنها توجه کنیم.