قطعهٔ شمارهٔ ۱۰۵ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
وصله ای از خرقهٔ ما هر که یافت
عارفانه خوش همی پوشد به جان
عاقبت روزی به منزل می رسد
آنچنان رهرو که می کوشد به جان
خم می در جوش و ما مست و خراب
خوش بود رندی که می جوشد به جان
می به زاهد گر دهی حیفی بود
می به رندی ده که می نوشد به جان
هر که مهر سید ما را خرید
یافت او نقدی که نفروشد به جان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مضمون عشق و عرفان اشاره دارد. شاعر از کسی سخن می‌گوید که به دنبال حقیقت و بی‌غل و غش است و با تلاش و پشتکار به مقصد نهایی می‌رسد. او به می و مستی اشاره می‌کند و می‌گوید رندی که با جان می‌نوشد خوش‌تر است. همچنین، کسی که محبت و علاقه به سید و سرور خود دارد، به طریقی به ارزش واقعی دست می‌یابد که هرگز قابل فروش نیست. در کل، شعر فرهنگ عشق، رندی و جستجوی معنای عمیق زندگی را تجلی می‌سازد.