قطعهٔ شمارهٔ ۱۲۵ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ای که گویی حجاب او غیر است
محض صدق است آنچه فرمائی
ور به گوئی حجاب عین وی است
به حقیقت تو همدم مائی
ور بگوئی که عین و غیر همند
جان مایی و نور بینائی
جای از یخ اگر کنی پر آب
بنماید دویی و یکتائی
حل کنی مشکلات عالم را
گر طلب کار ذوق حلوائی
نعمت‌اللّه چون می و جام است
باشد از هر دو مجلس آرائی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان وحدت خداوند و موجودات می‌پردازد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر کسی بگوید حجاب (مانع) غیر از خداست، سخنش درست است، زیرا در نهایت همه‌چیز به حقیقت واحدی برمی‌گردد. او تأکید می‌کند که هر چه را که بگوییم، در واقع، ما با خداوند شریک هستیم و او در وجود ما و ما در وجود او هستیم. اگر تفاوتی بین وجود و عدم ببینیم، تنها یک بازی ذهنی است. شاعر در پایان به این نکته می‌رسد که نعمت الهی مانند شراب در جام است که به وسیلهٔ آن می‌توان به عمق درک حقیقت دست یافت.