قطعهٔ شمارهٔ ۲۳ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
ملک و ملکوت هر دو انسان
او مظهر جملهٔ صفات است
مستکمل ذات او صفت نیست
مستکمل آن صفات ذات است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به بیان مفهوم انسانی می‌پردازد که تجلی تمام صفات الهی است. اشاره می‌کند که انسان به عنوان مظهر تمامی صفات، خود نمی‌تواند دارای این صفات باشد، بلکه تنها تجلی و کامل‌کننده‌ی این صفات الهی است. به عبارت دیگر، انسان در خود فلای صفات الهی را دارد، ولی خود به هیچ یک از این صفات مستکمل نیست.