قطعهٔ شمارهٔ ۴۰ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تمجید از آب ماهان می‌پردازد و از زلالی و پاکی آن سخن می‌گوید. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که در تمام عالم‌ها، هیچ کس به مقام و بزرگی حضرتش نمی‌رسد و او را مثال‌زدنی نمی‌داند. به طور کلی، این شعر نشان‌دهنده‌ی احترام و ارادت شاعر به یک شخصیت بزرگ و مقدس است.