قطعهٔ شمارهٔ ۴۵ شاه نعمتالله ولی
شاه نعمتالله ولی / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
من طالب او چگونه باشم
گر حضرت او مرا بجوید
از ذوق سخن کجا توان گفت
گر او با ما سخن بگوید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به عشق و طلب خود از معشوق اشاره میکند و به این نکته میپردازد که چگونه میتواند عاشق او باشد در حالی که خود معشوق او را جستجو میکند. او به چالشهای بیان احساساتش میپردازد و میگوید وقتی معشوق با او سخن بگوید، دیگر جایی برای صحبت کردن از ذوق و شوق او باقی نمیماند. در واقع، این ابیات نشاندهندهٔ عمق عشق و احساس درونی شاعر است.