قطعهٔ شمارهٔ ۷۰ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)
آفتابی تو و ما سایهٔ تو
احول است آن یکی را به دو دید
روی تو نور هم از روی تو یافت
چشم تو سرمه ز چشم تو کشید
این چنین خوش سخنی مستانه
در خرابات که گفت و که شنید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر به رابطه بین آفتاب و سایه اشاره شده است. آفتاب به عنوان منبع نور و زیبایی معرفی می‌شود و سایه به دنبال آن می‌آید. شعری درباره زیبایی و جذابیت فردی است که با وجود نور و روشنی، بروز عشق و اشتیاق را به تصویر می‌کشد. همچنین به گفت‌وگوهایی در فضایی شاد و مستانه اشاره شده که ممکن است در یک دورهمی یا محفل جوانان صورت گرفته باشد.