قطعهٔ شمارهٔ ۷۵ شاه نعمتالله ولی
شاه نعمتالله ولی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
چون جمالش صد هزاران روی داشت
بود در هر ذره دیداری دگر
لاجرم هر ذره را بنمود باز
از جمال خویش رخساری دگر
خود یک است اصل عدد از بهر آنک
تا بود هر دم گرفتاری دگر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیتها به زیبایی و کثرت جنبههای ظاهری معشوق اشاره دارند. شاعر میگوید که جمال معشوق از آنقدر زیبایی و شکلهای مختلف برخوردار است که هر ذره از وجود او، نمایی جدید و دلربا از جمالش را نشان میدهد. به همین دلیل، هر لحظه که به او نگاه میکند، به گونهای دیگر با او مواجه میشود. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره میکند که وجود این زیباییهای بیپایان باعث میشود که او همیشه در حال دلدادگی و مشغولیت به معشوق باشد.