قطعهٔ شمارهٔ ۹۰ شاه نعمت‌الله ولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مفهوم وجود و ناپایداری در قالب های مختلف اشاره دارد. نویسنده با استفاده از تصاویر مختلفی مثل موج، بحر و حباب قطره، نشان می‌دهد که همه چیز در این دنیا متلاشی و مستهلک می‌شود. او همچنین به تضاد فقر و ثروت در وجود انسان اشاره کرده و می‌گوید که ما در عین فقر، غنی هستیم. در نهایت، شاعر به بی‌پایانی محیط و عدم مرز دو طرف اشاره کرده و به طور کلی بر لایه‌های فلسفی و عمیق زندگی تأکید می‌کند.