نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵ شاه نعمت‌الله ولی

شاه نعمت‌الله ولی / مثنویات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

در چنان ملکی ملک باشد چنین

آن ملک را در چنین ملکی ببین

والی است و من ولی می خوانمش

مالک ملک ولایت دانمش

بندهٔ او سید هر دو سرا

چاکرش بر کل عالم پادشاه

ذره و خورشید از او دارند نور

ور نمی بینی چنین ای کور ، دور

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به توصیف یک ملک (کشور) می‌پردازد که در آن، یک والی با قدرت و مقام بالا وجود دارد. او خود را ولی و صاحب این ملک می‌داند و به بندگی او افتخار می‌کند. از دیدگاه شاعر، همه موجودات از جمله ذرات و خورشید نور خود را از این والی می‌گیرند. او به افرادی که نمی‌توانند این معنای عمیق را ببینند، اشاره کرده و آنها را کور می‌خواند. به‌طور کلی، ابیات نشان‌دهنده اهمیت مقام ولی و ارتباط او با کل عالم است.