شمارهٔ ۵ شاه نعمتالله ولی
شاه نعمتالله ولی / مثنویات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
در چنان ملکی ملک باشد چنین
آن ملک را در چنین ملکی ببین
والی است و من ولی می خوانمش
مالک ملک ولایت دانمش
بندهٔ او سید هر دو سرا
چاکرش بر کل عالم پادشاه
ذره و خورشید از او دارند نور
ور نمی بینی چنین ای کور ، دور
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به توصیف یک ملک (کشور) میپردازد که در آن، یک والی با قدرت و مقام بالا وجود دارد. او خود را ولی و صاحب این ملک میداند و به بندگی او افتخار میکند. از دیدگاه شاعر، همه موجودات از جمله ذرات و خورشید نور خود را از این والی میگیرند. او به افرادی که نمیتوانند این معنای عمیق را ببینند، اشاره کرده و آنها را کور میخواند. بهطور کلی، ابیات نشاندهنده اهمیت مقام ولی و ارتباط او با کل عالم است.