شمارهٔ ۴ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / مثنویات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
صورت ما پرده دار او بود
معنی ما حاجت نیکو بود
سینهٔ ما مخزن اسرار او
دیدهٔ ما منظر انوار او
هر چه ما داریم ملک او بود
مالک و ملکش همه نیکو بود
ملک او مائیم و ملک ماست او
گر ملک جوئی درین ملکش بجو
ملک ما از ملک او اعظم بود
نه بدین معنی که بیش و کم بود
ملک او اعیان و پنهان ملک ما
اسم جامع جمع اسماء خدا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف رابطه بین انسان و خدا می‌پردازد. صورت انسان پرده‌ای از خداست و درون او مملو از اسرار الهی است. آنچه که انسان دارد از آن خداست و تمام وجود انسان به نحوی ملک خدا به شمار می‌آید. در این راستا، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر به دنبال ملک و دارایی هستید، باید در ملک خداوند بجویید، زیرا ملک انسان از ملک خدا برتر نیست، بلکه به نوعی در رابطه‌ای عمیق و معنوی با او قرار دارد. در پایان، شاعر اشاره می‌کند که ملک خدا شامل تمامی اسماء و صفات اوست.