شمارهٔ ۷۸ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / مثنویات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
خوش در آن بحر بیکران بنشین
عین ما را به عین ما می بین
شبنم و بحر هر دو یک آبند
این و آن آبرو ز ما یابند
قطره و بحر و موج و جوهر چار
جمله آبند نزد ما ناچار
تو در این بحر ما درآ با ما
عین ما را بجو ازین دریا
هفت دریا تو نوش کن به تمام
تشنه می باش همچنان والسلام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مفهوم عشق و اتحاد با وجود اشاره دارد. شاعر از خواننده می‌خواهد که در دریای بیکران عشق بنشیند و با عمق وجود به جستجوی خود بپردازد. او بیان می‌کند که همه چیز در نهایت به آب و ذات واحد برمی‌گردد، و هر قطره‌ای، اعم از شبنم یا دریا، بخشی از این کل است. شاعر اشاره می‌کند که باید تشنه و مشتاق به درک این حقیقت بود و درونی‌ترین خود را در این دریا جستجو کرد.