شمارهٔ ۱۰۴ شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی / مفردات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
خوش لب ماست یک زمان بنشین
وز لب من گل دو سر بر چین
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر از زیبایی لبان خود صحبت می‌کند و از دوست می‌خواهد که لحظه‌ای بنشیند و از لب او گل‌هایی بچیند. خلاصه این است که شاعر به زیبایی و لذت لحظه‌ها اشاره دارد.