شمارهٔ ۱۱۷ شاه نعمتالله ولی
شاه نعمتالله ولی / مفردات / وزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)
در سمرقند مانده ای تا چند
خوش روان شو چو عارفان تا چند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از شخصی میخواهد که در سمرقند نماند و مانند عارفان، به سمت خوشی و شیفتگی روانه شود و از دلتنگی و توقف در مکانهای تکراری پرهیز کند. به نوعی از او میخواهد تا از قید و بندهای عاطفی رها شود و به زندگی شادابتری بپردازد.